th-TH http://yamapi_daisuki.storythai.com http://just another blog of yamapi_daisuki http://yamapi_daisuki.storythai.com/200801/hbd-to-me-and-ma-love มันเลยวันเกิดเราไปตั้ง 9 วันแล้ว
เหมือนมาอวยพรตัวเองช้าเลย
ช่างมันเถอะนะ ก็แค่วันๆ นึง



แต่มันก็เป็นวันที่เราค่อนข้างสบายใจมากเชียวแหละ
ก็วันนั้นอยู่กันตั้งหลายคนนี่นา ฮ่าๆๆๆ




ขอบคุณทุกคนที่อยู่เป็นเพื่อนกันนะ ฝน เอฟ พิม
ขอบคุณพลอยแล้วก็กิ๊บด้วยที่โทรมาแฮป




วันเกิดเราไม่ขออะไรมาก แค่นี้ก็พอ
ขอแค่เป็นวันที่เราไม่เครียดก็พอแล้วล่ะ
เพราะตอนนี้ชีวิตมันแบบ คือจะให้มีความสุขมันก็ยากแล้ว
เลยขอแค่ไม่เครียดไม่บ้าก็เกินพอแล้วล่ะ เหอะๆ




อืม เลยวันเกิดแจจุงไปด้วยเหมือนกันนี่นา
แฮปทีเดียวเลยแล้วกันนะ ขอให้มีความสุขมากๆ




ปีนี้เราก็ 23 แล้ว ไม่ชอบตัวเลขนี้เลย
ขอให้อะไรๆ ที่เราหวัง เป็นจริงซักทีเถอะ
ไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ตาม




ขอให้เรื่องไม่ดีจงผ่านพ้นไป
แล้วก็อย่าได้กลับมาย่ำกรายอีกเลยด้วย




ขอให้ความฝันเป็นจริงเร็วๆ
ไม่รู้จะมีวันนั้นรึเปล่า แต่ก็ยังอยากจะฝันอยู่
เรายังมีสิทธิ์ฝันได้ใช่มั๊ย ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ T^T




อยากไปเกาหลีมาก
อยากเป็นส่วนหนึ่งของคอนแรก
อยากเจอน้อง คิดถึงแบบทนไม่ได้อีกแล้ว




ทำยังงัยถึงจะได้ไป
มีแต่คนอยากให้เราไป พี่ๆมาช่วยกันคิดใหญ่
จะแลกสเก็ตยังงัยให้เราได้อยู่เกาหลีนานที่สุด




แต่สุดท้าย ปัณหาที่ไม่คาดคิดมันก็เกิดงัย
คือไม่คิดว่าบัตรจะหมด แต่มันก็หมด
คือ ร้องไห้ ต้องร้องไห้อย่างเดียวเลย
มันคิดอะไรไม่ออกอีกแล้ว ฮือออ




ไม่อยากจะไปหวังบัตรหน้าคอน
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่
แต่เราก็ไม่อยากได้บัตรหน้าคอนเลย ฮืออออ




อยากจะพร้อมทุกอย่าง
เตรียมหัวใจเต็มร้อยจากที่นี่ไปเลย
ใครก็ได้ ช่วยทีเถอะนะ ได้โปรด




เครียดจริงๆ นะเนี่ย
พิมพ์ไปร้องไป กูกำลังจะเป็นบ้าอีกแล้วใช่มั๊ย ฮืออออ




ไหนว่าจะมีความสุขกับอายุ 23 งัย ???






-------- E D I T ---------




03 Feb 08
Happy Birthday 20th




มาอิดิตให้กับคนที่เรารักซะหน่อย อิอิ
มีความสุขมากๆ นะจ๊ะ น้องคยูของพี่




พี่สัญญาว่าจะรักน้องตลอดไปน้า
จะอยู่เป็นกำลังใจข้างๆ แบบนี้ไปเรื่อยๆ




หวังว่าสิ้นเดือน เราคงได้เจอกัน
ขออย่าให้มีอะไรคลาดเคลื่อนเลย
เน๊าะ ^^




แฮปปี้ แฮปปี้ เบิรทเดย์จ้า อิอิ

]]> Tue, 29 Jan 2008 18:17:58 +0700 /hbd-to-me-and-ma-love http://yamapi_daisuki.storythai.com/200801/hbd-kangin วันนี้วันเกิดพี่หมี เนาะ




ลืมไป พี่หมีเกิดก่อนเรา 3 วันนี่นา
แสดงว่าเราเรียกพี่หมีว่า อปป้า ได้ ฮ่าๆๆๆๆ




งั้นอีก 3 วันก็วันเกิดเราอีกแล้วสิ
ไม่เห็นจะรู้สึกตื่นเต้นหรือพิเศษอะไรเลย
ปีนี้มันก็คงเหมือนทุกๆ ปีที่ผ่านไปแบบไม่มีอะไร




หรือเป็นเพราะเรามัวแต่จดจ่อ กังวลกับเรื่องไปเกาหลี
เฮ้อออ เรามันก็เป็นคนแบบนี้แหละ ตัดไม่ขาดซักที
บอกคนนั้นคนนี้ว่าไม่ไปๆๆๆ แต่สุดท้ายก็อยากไป
กระเสือกกระสนดิ้นรน ถ้ามีโอกาสซักนิด
เราก็จะไปให้ได้ โยชชชช




อุตส่าห์ไปคุยกะพี่ยาไว้แล้ว
นีจะซื้อตั๋วคอนเสิรตแล้วน้า พี่ยา
ยังงัยนีก็ขอหยุดซัก 4 วันติดนะคะ
มันเป็นคอนเสิรตครั้งแรกของคนที่นีชอบจริงๆ




พี่ยาบอก ไม่รับปากน้า แต่พยักหน้าหงึกหงัก
อย่างนี้เค้าเรียกว่า เอ็นดู อ๊ะเป่า ฮ่าๆๆๆ
ขอบคุณที่เข้าใจนะคะ พี่ยา




ส่วนเรื่องตั๋วไอดี เอิ่มคือ บัครเหลืองคงยังไม่ได้เร็วๆ นี้แน่
ทำไมมันนานก็ไม่รู้ แฟรงเฟิรตมัวทำอะไรของมัน
รุ่นก่อนๆ ล่ะได้กันต้นๆ เดือนห้า
แต่รุ่นเรา นี่มันก็เดือนหกเข้าไปแล้วนะเว้ยๆๆๆ




จะว่าไป เราทำงานกับบริษัทนี้มาครึ่งปีแล้วหรอเนี่ย
ดูเหมือนนานนะ ไม่สิ นานจริงๆ นานมากเลย
เราทนให้เค้าย่ำยี เหยียบย้ำ รุมกระทึบตั้ง 6 เดือนเชียวหรอ
มิน่า สภาพตอนนี้เยี่ยงศพที่เพิ่งตายหมาดๆ เลย




ผ่านมาครึ่งทางแล้วสินะ
อีกแค่ 6 เดือน เราก็จะเอาชนะใจตัวเองได้แล้ว
ปณิธานเอาไว้ว่าจะอยู่ที่นี่อย่างต่ำ 1 ปี




อย่างจะพูดได้เต็มปากเต็มคำ ว่าฉันมีประสบการณ์มาแล้ว 1 ปีเต็ม
จากสายการบินเยอรมัน ที่ใครต่อใครต่างก็มองว่าหรูและสูงส่ง โอ้วว - -*




หรืออีกแง่นึง เราได้เอาชนะใครหลายๆ คนที่คอยจับตา
จากเริ่มแรกที่มองว่า คนเก่งๆ(ย้ำว่าเก่ง)อย่างเราอยู่ได้ไม่นานหรอก
สวยเลือกได้แบบเดี๊ยน(ทำท่า)จะออกตั้งแต่เดือนแรกแล้ว
แต่ก็ไปไม่รอดค่ะ เพราะสายการบินหางม่วงไม่รับเดี๊ยน เหอๆ
เลยต้องอยู่รับใช้(กรรม)กับสายการบินนกเหลืองเหมือนเดิม




เอาน่า ไม่เป็นไร
ได้ข่าวว่าออฟฟิซข้างๆ กำลังจะรับ (หรอ)
ไม่ล่ะ ไม่ดิ้นรนแล้ว เบื่อกับการเริ่มต้น
เบื่อกับการสัมภาษณ์ หรือ สอบอะไรมากมาย
ตอนนี้ ทำสิ่งนี้ให้ดีที่สุดก่อนดีกว่า




แล้วอีกอย่าง เรายังมีสิ่งอื่นที่รออยู่
สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ และตรงใจเราที่สุด




เก็บแรงไว้สู้เพื่อสิ่งนั้นดีกว่าเน๊าะ อิอิ
เมียคยูไฟติ้งงงง  รุสนี ไฟติ้งงงง




พีเอส. ลืมแฮปพี่หมีเลย
แฮปปี้ เฮงบกเค นะคะ พี่หมี
มีความสุขมากๆ หล่อๆ บึกๆ อย่างนี้ตลอดไปน้า




พีเอส2. บ้านก็โดนใจดีนะ ขอให้ผ่านด้วยเถอะ เพี้ยงๆๆๆ





]]> Thu, 17 Jan 2008 16:22:17 +0700 /hbd-kangin http://yamapi_daisuki.storythai.com/200801/entry-113 เดี๋ยวนะ เอสเจจะมีคอนวันที่ 23 เดือนหน้า
ไม่พอ ต้องจองบัตรเดือนนี้อีก




โอ๊ย เงินก็ไม่มี ไม่มีแบบไม่มีจริงๆอ่ะ
ตอนนี้ติดตัวไม่ถึงห้าพัน จะกินยังไม่มี
แล้วจะเอาเงินไหนไปซื้อบัตรคอน




แล้วถ้าซื้อแล้ว แต่ยังออกตั๋วไอดีไม่ได้
เราก็ไม่มีปันยาซื้อตั๋วเต็มอีกอยู่ดี
โอ๊ย เครียดมากอ่ะ




สิ่งแรกที่ต้องทำคือ
พรุ่งนี้ต้องโทรหาพี่นี ว่าอายุงานเราออกตั๋วได้ยัง
ถ้ายังไม่ได้ โอเคจบ เราไม่มุ่งทางเกาหลีแล้ว




ถ้าเป็นงั้นจริง เรามองเป้าหมายเดิมอีก
นั่นคือ ไปไต้หวัน เหอๆๆ ทบชกๆๆ




แต่ปันหาก็มีเข้ามาอีก นั่นคือ จ่ายตังวันที่ 12
เอ่อ แค่วันที่ 22 ก็ไม่มีปันยาละนะ
นี่จะต้องเอาวันที่ 12 เลย เราจะไปหามาจากไหน




วันนี้ก็ชวนพ่อไปเกาหลีละ พ่อก็ทำท่าจะไป
แต่พอเราบอกว่าไปดูคอนเท่านั้นแหละ พ่อเงียบ
แถมยังไม่ให้ตังเราอีก ฮือออ ไม่น่าเลยกรู




สรุป ตอนนี้เราต้องทำอะไรก่อน
โทรถามพี่นีเรื่องตั๋ว หรือหาเงินก่อนดี
แล้วเงินนี่จะไปหาจากไหนวะ สมัครบัครเครดิต?
เออ จะสมัครอยู่หลายรอบละ แม่งไม่ได้สมัครซักที




กลัวสมัครแล้วรูดเพลินไม่มีปันยาจ่าย
แถมดอกก็บานเต็มหัวอีก โอ๊ยยยย
เครียดว้อย ๆๆๆๆๆ




อยากเจอน้องอ่ะ
อยากเป็นส่วนหนึ่งของครั้งแรกของเอสเจ




เราไม่น่าใช้จ่ายอะไรหลายๆอย่างเลย
ฮืออออ เครียดว้อยๆๆๆๆๆ




เอาวะ พรุ่งนี้โทรหาพี่นีเรื่องตั๋วก่อน
ละเรื่องเงิน ถ้ามันต้องใช้ก็ค่อยว่ากัน
เราไม่เคยไม่มีเงินแบบนี้เลยนะเว้ย




เครียดดดดด
!!!





]]> Thu, 10 Jan 2008 23:01:16 +0700 /entry-113 http://yamapi_daisuki.storythai.com/200801/entry-112 โฮกกก จบซักที ฮือๆ มันค้างมาหลายรอบละ
ในที่สุดก็แบบว่า สมหวังเหอะ เค้าเกิดมาเพื่อกันและกัน
จูยูริน กับ ซอลกงชาน กร๊ดดด




ดองวุคหล่อมาก หล่อได้อีก
หล่อกว่านี้มีอีกป่ะ (มีนะ เหอๆ)
คือหล่อมากอ่ะ หล่อตั้งแต่ต้นจนจบ อิอิ




กว่าจะได้นอน ปาเข้าไปตี 5 กว่าๆ
ส่งเมสเสจหาฝน ว่าให้โทรกลับตอนเลิกเรียนแล้ว
แล้วงัยรู้ป่ะ ฝนไม่ได้ไปเรียน เพราะตื่นไม่ทัน ฮ่วย
เลยอดไปกินอาหารเกาหลีเลย - -*




ตื่นอีกทีก็บ่าย 3 กว่าๆ นอนอืดมาก
ตื่นมา หิวโซได้โล่ ละเพิ่งได้สติว่ายังไม่ได้โอนตังค่าฟิก
แย่ละ นี่ขนาดตั้งใจว่าจะโอนตั้งแต่มะวานละนะ
ถ้าวันนี้ลืม แล้ววันพรุ่งนี้จะมีอะไรรับประกันว่าเราไม่ลืม
อื้อ ไม่ได้ละ ยังงัยก็ต้องไปโอนวันนี้ให้ได้




ว่าแล้วก็ออกไปสยาม ชวนพลอยไปด้วย
ไปถึงบอกพลอยก่อนเลย ว่าวันนี้จะกินของหนักนะ
พลอยก็ดักคอก่อนเลย ไม่กินพิซซ่านะ - -*




สรุปสุดท้ายเลย เอาวะ ไดโดม่อน
แต่แล้วก็ไม่ได้กินอ่ะ เพราะไดโดม่อนมันปิดกิจการอยู่
ก็ได้ข่าวว่ามันปิดไปนานละเพราะไฟไหม้
แต่ด้วยความไม่ได้ใส่ใจงัย เลยไม่รู้ว่ามันก็ยังปิดอยู่ เหอๆ
สรุป ก็ชวดไดโดม่อนอีกตามเคย (เย้ ดีใจ)




ก็เลยสรุปว่า งั้นไปกินอาหารประจำชาติกัน
นั่นคือ อาหารญี่ปุ่น กร๊ากก ชาติใคร
นี่ถ้าอยู่กะฝนกะกิ๊บ อาหารประขำชาติต้องเป็นอาหารเกาหลีนะ เหอๆ




เราชอบกิน zen แต่พลอยชอบกิน fuji
ตกลงกันไม่ได้ เลยเอาราคาเป็นที่ตัดสิน
อันไหนถูกก็กินอันนั้นแหละ ฮ่าๆๆๆ




แต่สุดท้ายก็ชวดทั้งสองอันอ่ะ
เพราะแม่งคิวยาวทั้งคู่เลย - -*




แล้วไอเดียก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
ทำไมเราไม่ไปกิน ชาบูชิ กันล่า
ถูกด้วย กินได้ไม่อั้น อีกตะหาก โฮะๆๆๆ
ก็เลยเดินหาร้านชาบูชิกัน




ละเชื่อป่ะว่า ตอนแรกเดินจากรถไฟฟ้าไปพารากอนเพื่อโอนตัง
จากนั้นก็เดินไปมาบุญครอง เพื่อไปหาอะไรกิน
พอตกลงกันได้ว่าจะไปกินชาบูชิ ก็ต้องเดินกลับมาพารากอนอีก
แล้วเดินหาร้านในพารากอนนานมากกกกกก
สรุปคือ มันไม่มีชาบุชิในพารากอนนั้นเอง




แง่งๆๆๆ สงสัยมีอะไรซักอย่างมาเตือนใจไม่ให้กินของแพง
เลยว่าจะเดินกลับไปมาบุญครองอีกรอบ (เพื่อ?)
เพื่อไปกินฟู๊ดคอร์ท ถูกๆ สมใจ - -*




แต่พระเจ้า พอเดินผ่านลานพารากอนเท่านั้นแหละ
เรามองขึ้นไปชั้น 4 สยามเซ็นเตอร์
แม่งๆๆๆๆๆ ชาบูชิ !!!




คือ เดินผ่านตรงนั้นหลายรอบมากแต่ไม่ได้สนใจ
ได้ข่าวว่าเดินระแวกนั้นทีไร เข้าไปร้านพิซซ่าทุกที
หึ ทีนี้ละจะจำขึ้นใจเลย ชาบูชิอยู่ตรงนี้เว้ยๆๆๆๆ




เดินไปขอบัตรคิว ได้คิที่ 7
จ๊อดดด หิวมาก ให้รอตั้ง 7 คิวไม่ไหวอ่ะ
แต่ก็ไม่มีที่ไปละงัย เมื่อยด้วย เลยรอก็ได้วะ ชิ




แล้วสุดท้ายก็ได้เข้าไปกินอ่ะ
นั่งกินแรกๆ เค้าเดินมาบอกว่าหมดเวลากินตอน 20.50
เราก็ เออๆ ไม่ได้สนใจอะไรงัย เพราะหิวมาก
นั่งกิน หน้านี่แทบไม่ได้เงยจากหม้ออ่ะ เหอๆๆๆ




แล้วงัยรู้ป่ะ พอมองนาฬิกาอีกที
เวรละ สองทุ่มสิบนาที ทำไมนาฬิกามันเร็วนักวะ
พอดูในบิลถึงได้เก๊ต อ่อๆๆๆๆ อีสาขานี้มันให้เวลาแค่ 1 ช.ม. 15 นาที




พอรู้ทีนี้ก็ไม่คุยกันละ ต่างคนต่างกิน
พลอยก็ตักเนื้อมาให้จังเล้ยยย เราก็ล่อเนื้อไปเป็นกิโล เหอๆ
อิ่มมากอ่ะ แต่สิบนาทีสุดท้ายนี่คือ ต้องเผื่อของหวานด้วยงัย - -*




ตอนเดินไปจ่ายตังนี่แบบ ปากยังเคี้ยวไม่หยุดเลยอ่ะ
กลัวมันปรับงัย เหอๆ เกินทุก 10 นาทีก็คือ 20 บาท - -*
บอกแล้วช่วงนี้งก (หรอ) แต่ก็กินของแพง แง่งๆๆๆ




มารู้ตัวอีกที วันนี้ก็จ่ายไปเกือบพันอีกงัย
แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าคอนวันที่ 12 นี้วะ




ปากก็บอกไม่มีตัง แต่ดันเสร่อแดกของแพงอีก
โฮกกก ละจะเอาที่ไหนไปเกาหลี ไต้หวัน เนี่ยยยยย




มีอยู่ทางเดียว ขอพ่อ
แต่ชิ งอนอยู่อ่ะ ไม่อยากขอเหอะ
แต่ขอก็ได้วะ ขอแค่ครั้งเดียว ถ้าพ่อให้ก้ไป
ถ้าพ่อไม่ให้ กูไม่ไปก้ได้วะ ชิชิ งอนเว่ยยยย




สรุป อิ่มจนจะอ๊วก
กลับมาท้องเสียด้วยเหอะ กินแล้วได้ไรมั่งเนี่ย
พลอยทักว่าผอมลงอีกนะ เหอๆๆๆ ตรงไหน
นี่อ้วนกว่าตอนคอนด้วยนะขอบอกก




พรุ่งนี้ไปทำงานเช้าอ่ะ หึหึ
นี่จะเที่ยงคืนละยังไม่ได้นอน
ไปนอนฟังเพลง หิมะแรก ต่อก่อน อิอิ




ยอรอบุน ชัลจาโย ^^






]]> Wed, 09 Jan 2008 23:14:32 +0700 /entry-112 http://yamapi_daisuki.storythai.com/200801/entry-111 แต่แค่วันนี้ก็นอนอย่างเดียวเลย
กว่าจะตื่นก็ปาเข้าไปตั้ง 4 โมงเย็นละ
สรุป ก็เหมือนไม่ได้พัก - -*




เดี๋ยววันนี้จะดูมายเกริล (รอบที่สอง) ให้จบ
ดูกี่รอบๆ ดองวุคก็แม่ง หล่อเหมือนเดิม
คือ หล่มากเลยนะ ไม่ว่าจะตอนไหนก็หล่ออ่ะ




บางแว๊บเห็นหน้าดองวุค แล้วนึกถึงน้อง
บางแว๊บเห็นหน้าน้อง ก็นึกถึงดองวุคเหมือนกัน
ฮ่าๆๆๆๆ บ้าไปล้า อิอิ




ฝนทึกบอกว่า ค่าบัตรคอนที่ไต้หวันต้องจ่ายวันที่ 12
โฮกกก ให้ตายเหอะ มะคืนเพิ่งจะคุยกะเอฟเอง
ตอนนั้นยังแบบ เออ ไปทั้งเกาหลี ไปทั้งไต้หวันเลยก็ได้
แหม พูดเหมือนรวยงัย เวลาเก็บตังอีกเยอะ




มาคิดได้เอาตอนนี้
แย่ละ ถ้าต้องจ่ายวันที่ 12 นี้ ก็ไม่มีให้อ่ะ
เพราะเอาไปซื้อของหมดแล้ว คือทั้งเดือยยังมีไม่พอเลยด้วยซ้ำ
ทำงัยดี แง่งๆๆๆๆ ขอพ่อหรอ ก็งอนกะพ่ออยู่




สงสัยคงไม่ได้ไปแล้วล่ะมั้ง ไต้หวันอ่ะ
ถ้ามันต้องจ่ายวันที่ 12 จริงๆอ่ะนะ ฮืออออ
ลาก่อน จุนซู




ไปเที่ยวเกาหลีกะเอฟก็ได้ เดือนมีนา โฮะๆๆๆ
ถ้าเก็บตังได้ หึหึ แล้วจะได้หรอ - -*




ไปดู มายกอล ละ
ดองวุคหล่อ อิอิ





]]> Tue, 08 Jan 2008 16:02:32 +0700 /entry-111 http://yamapi_daisuki.storythai.com/200701/entry-110 แบบนั้นเค้าเรียกทะเลาะรึเปล่า




เราโทรไปหาพ่อ กะจะคุยเรื่องเดิมๆ
แต่พ่อบอกว่า วันนี้มีเรื่องจะคุยกับเรา
เราก็ถามว่าเรื่องอะไร พ่อบอกเรื่องสบายๆ
เราก็ตะหงิดใจนิดๆแล้วล่ะ ว่าต้องเป็นเรื่องนั้นแน่เลย




แล้วก็ใช่จริงๆ งัย
พ่อก็พูดๆๆๆ ออกมา เราก็ฟัง ๆๆๆๆ




คือแบบ อารมณ์แรก พ่อเห็นเราเป็นคนแบบไหน
ตั้งแต่เราอยู่ในวัยเรียน ประถมจนมหาลัย
เราไม่เคยมองเรื่องนี้เลยซักครั้ง




แต่ตอนนี้เราอยู่ในวัยทำงานแล้ว
ใช่ มันอาจจะถึงเวลาตามที่พ่อว่า
แต่เข้าใจป่ะ เราไม่สนใจมันเลยน่ะ




คนเป็นพ่อน่าจะรู้ว่าอะไรที่อยู่ในหัวลูกตลอดเวลา
ทุกนาที ทุกชม.ของเรา มีเรื่องพวกนี้อยู่ในหัวรึงัย
น่าจะรู้แท้ๆ ว่าเรากังวลใจเรื่องอะไรที่สุด




ตอนแรก พ่อก็บอกว่า มันเป็นเรื่องปกติของวัยนี
ที่จะมีเรื่องความฝันอยู่ในหัว
เพราะนียังเด็ก ยังฝันนู่นนี่ได้




ต่อมา ก็มาคุยเรื่องนี้
บอกว่ามันอาจจะถึงเวลาแล้ว
เพราะนีก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว




เอางัยแน่
จะให้เราเด็ก หรือจะให้เราเป็นผู้ใหญ่ ???




พ่อเบื่อเราใช่มั๊ย เบื่อที่เราบ่นแต่เรื่องเดิมๆ
เลยต้องการตัดปันหาให้เรามีแฟน
หรือพ่อกำลังกลัวอะไรบางอย่างกันแน่
เช่น กลัวเราหาแฟนเองแล้วไม่ถูกใจพ่อ ??




เหอะ ต้นปี 2008 วันที่ 4 มกรา
เราก็ได้ฤกษ์เสียน้ำตาครั้งแรกของปี
บ้าบอชิปหาย




บอกไว้เลย ตอนนี้เรารักใครไม่ได้หรอก
เรายังรักตัวเองอยู่ เรายังอยากให้ตัวเองมีความสุข
สิ่งเดียวที่จะทำให้เรามีความสุขได้
ก็คือ การที่ฝันของเราเป็นจริง




ดังนั้น เรื่องนี้เรื่องเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวเรา
จะให้เรามองคนนั้นคนนี้เพื่อคบแล้วดูกันไปเรื่อยๆ
มันเป็นอะไรที่แบบ บ้ารึเปล่า ไร้สาระมากเหอะ




ถ้าพ่อไม่คิดจะช่วยอะไร
ก็ช่วยเงียบๆ ไม่ต้องยกเรื่องนี้มาคุยอีก
เราล่าความฝันของเราเองได้ เราบ้าคนเดียวก็ได้
ถ้าเบื่อเรามากก็บอกมาคำเดียว เราจะหยุดบ้าหยุดบ่นเอง




เรื่องอะไรที่เราไม่ขอ ไม่ต้องเสนอ
แต่เรื่องอะไรที่เราขอ กลับทำเฉย
ปากบอกเป็นห่วงๆ กลัวเราจะเป็นอันตราย
ไม่ต้องกลัว เรายอมตายได้ด้วยซ้ำ
ถ้าแค่มันทำให้เรารู้สึกว่า เราได้ทำเพื่อฝันตัวเองแล้ว




พ่อบอก เลือดพ่อแรงพ่อรู้
นีเป็นคนยังงัยพ่อรู้ ดื้อยังงัยพ่อก็รู้
แต่นีเป็นผู้หญิง นีก็แกร่งได้ไม่เท่าพ่อหรอก




พ่อกำลังพูดให้เรากลัว แต่คนที่กลัวน่ะคือพ่อเอง
ถ้าเรายังเรียนอยู่ พ่ออาจจัดการกับเราได้ด้วยการตัดเงิน
แต่นี่เราทำงานแล้ว มีเงินเองแล้ว พ่อก็ทำอะไรเราไม่ได้
นี่แหละคือสิ่งที่พ่อกลัว พ่อคุมเราไม่ได้อีกต่อไปแล้ว




แต่รู้มั๊ยพ่อคิดผิด




ทำไมต้องมองเราเป็นคนแบบนั้น
เราไม่เคยคิดจะทรยศหรืออะไรกับพ่อเลย
แม้กระทั่งเรื่องนั้น ถึงเราจะไม่เคยรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ
แต่เราก็ไม่เคยคิดจะทำให้พ่อเสียใจ
เพราะเรารู้ว่าพ่อรับไม่ได้จริงๆ




เรายอม
ต่อให้อยู่คนเดียวทั้งชีวิต
เราก็ยอม เพื่อพ่อ




แต่การมาพูดดักคอเราแบบนั้น
มันมีผลตรงกันข้ามเลยนะ
เพราะมันทำให้เรายิ่งดื้อ ยิ่งต่อต้าน ยิ่งอยากเอาชนะ




ก็ลองดูต่อไปแล้วกัน
ว่าเราจะยังทำเพื่อพ่ออยู่
หรือเราจะเลือกทางเดินชีวิตด้วยตัวเอง




คนเป็นพ่อ สนใจแต่เรื่องความสุขของลูกก็พอเถอะ
อะไรที่ช่วยลูกได้ก็ช่วยไป ทำเมินแบบนั้นแล้วจะรู้สึก
ใช่ ถ้าวันใดลูกประสบความสำเร็จเอง โดยที่พ่อไม่ช่วยอะไร
วันนั้นแหละ หึหึ ที่พ่อจะรู้สึก




เป็นงัย เห็นรึยัง
ว่าเลือดพ่อในตัวลูก มันก็แรงพอๆกัน




พีเอส. มาบ่น หลังจากเสียน้ำตาลิตรใหญ่ๆ
อะไรนักหนา(วะ) กะจะไม่ร้องไห้แล้วนะปีนี้





]]> Sat, 05 Jan 2008 13:14:41 +0700 /entry-110 http://yamapi_daisuki.storythai.com/200701/entry-109 คือทำงานจนตัวตาย - -*




เบื่อว่ะ พักได้แค่ 2 วัน
แต่รู้สึกเหมือนพักไปเป็นปีๆ แปลกดีเหมือนกันนะ
พอกลับไปทำงานอีกที มันก็เลยทรมานเยี่ยงนี้นี่เอง เหอะๆ




เดือนนี้เป็นเดือนเกิดของเรา
ไม่อยากจะเชื่อ เราจะ 23 แล้วหรอเนี่ย
เกลียดตัวเลขที่มันเพิ่มขึ้นทุกปีแบบนี้ที่สุด




เวลาแห่งการไล่ล่าก็กลับมาอีกครั้งแล้วเหมือนกัน
ไม่ใช่แค่เรื่องเดียว แต่หมายถึงสองเรื่องเลยสำหรับเรา




เรื่องน้อง ยังไม่เฟิร์ม(ใช่มั๊ย)
แต่เอาเป็นว่า มาแน่นอน
นูนาต้องตายแน่นอน ฮืออ




ส่วนเรื่องนั้น มาแน่ๆ
อันแรกคือ ชุดแดง วันที่ 21-22 นี้
ได้ข่าวหลังวันเกิดเราแค่วันเดียว เหอะๆๆๆ




อยากลองดูจังกะชุดสีแดงแรงฤทธิ์แบบนั้น
ตอนนี้เลยเครียด จะทำยังงัยให้ตัวเองเปรี้ยว เฉี่ยว สมใจเค้า - -*




แต่ก็ได้ข่าว อาจจะไม่ผ่านตั้งแต่แรก
เพราะความสูงอันปริ่มสุดๆ ของเราอีกแล้วนั่นเอง แง่งๆๆๆ




ส่วนที่อื่นๆ กำลังทยอยกันมาตั้งแต่ต้นเดือนหน้า
วันที่ 3 กุมภาก็มีนะ หุหุ วันเกิดน้องพอดีเล้ยยย




คิดอยู่เหมือนกัน ว่าจะไปฉลองวันเกิดน้องก่อน
หรือว่าจะไปลองกับ หนูน้อยหมวกแดง ก่อนดี




ทำไมมันมีแต่แดงๆ เนี่ย - -*




แล้วเมื่อไหร่ เรือบินหางแดง จะมาซักที
นี่ก็แดงอีกเหมือนกัน ฮืออออ




เหนื่อยใจที่สุดเลยว่ะ
เหนื่อยกายด้วยเหอะตอนนี้




ทำงานจนตัวตาย เป็นแบบนี้นี่เอง
อยากให้ทุกเรื่องที่ฝัน เป็นจริงซักที




เราจะได้มีความสุข




พีเอส. เข้าไดตัวเองแล้วรู้สึกสบายใจยังงัยไม่รู้
เห็นหน้าน้องแบบนี้ เห็นสีขาวๆบนจอแบบนี้
มันแบบ เฮ้อออ นี่ก็ความสุขส่วนนึงของเราใช่มั๊ย





]]> Fri, 04 Jan 2008 14:20:26 +0700 /entry-109 http://yamapi_daisuki.storythai.com/200701/hbd-1 เราเป็นคนแรกที่มีวันเกิดต้นปี
คือ เป็นคนเดียวในครอบครัวที่เกิดเดือนมกรา




พอปีใหม่ผ่านไป อีก 20 วันก็วันเกิดเรา
แอบรู้สึกดีใจ ที่ได้ฉลองวันเกิดคนแรกทุกครั้ง ฮ่าๆๆๆๆ




แต่พอปีที่ 13 ของเรา
น้องชายคนที่สามก็คลอดออกมา
วันเกิดของน้องคนเล็กเลยวันปีใหม่มาแค่ 3 ช.ม. เท่านั้น




โฮกกกก มีคนชิงตัดหน้าฉลองวันเกิดเราไปซะแล้ว - -*




มันน่าเสียดายตรงที่
ตอนแรกหมอบอกว่า น้องจะคลอดเดือนธันวา
แล้วเดือนธันวาก็ผ่านไป โดยที่แม่เราก็ยังป่องเหมือนเดิม
เหอๆ ต้องแบกท้องหนักๆ อีกตั้งเดือนนึงแน่ะ




แล้วพอปลายปี ทุกคนก็มาลุ้นกันว่าน้องจะคลอดรึยัง
หมอบอกว่า น่าจะประมาณปลายปีสุดๆ
อาจจะ 28 29 30 หรือ 31 ประมาณนั้น




แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ นะ
พอวันที่ 31 แม่ก็เตรียมตัวเข้า รพ.
แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่ดี
น้องเราก็ยังนอนอยู่ในท้องแม่เหมือนเดิม เหอๆ




พอวันที่ 1 มกรา แม่มีอาการที่เรียกว่า น้ำเดิน
ตอนนั้นยังไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร
แต่ตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ฮ่าๆๆๆ




รู้แต่ว่า แม่เตรียมตัวเข้ารพ. อีกรอบ
คราวนี้แม่ท่าทางเอาจริงนะ คือ เหมือนจะมั่นใจแล้วว่าคืนนี้แน่ๆ
เรากับน้องชายคนเล็ก(ซึ่งตอนนี้เป็นน้องชายคนรองแล้ว)
ก็ถูกส่งตัวไปนอนบ้านเพื่อนแม่ ฝากเค้าเลี้ยงว่างั้น เหอๆ




ตอนนั้นแอบดีใจที่เราจะได้ฉลองปีใหม่
พร้อมๆ กับฉลองที่ได้น้องคนสุดท้อง
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าน้องเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย
เพราะแม่ไม่ยอมไปอัลตร้าซาวน์ เหอๆ




มั่นใจสุดโต่งว่าน้องต้องเป็นผู้ชาย
แล้วก็มั่นใจด้วยว่า น้องต้องเกิดวันที่ 1 มกราแน่ๆ




ปรากฏว่า เราทายถูกแค่เรื่องเดียวเท่านั้น
นั่นคือ เราได้น้องชายสมใจ อิอิ




แต่น้องชายเรา ออกมาสูดอากาศด้วยปอดตัวเอง
หลังจากที่เลยวันปีใหม่มาแค่ 3 ชม.เท่านั้น




น้องจึงกลายเป็นว่า
มีวันเกิดเป็นวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2538
ตอนประมาณตี 3 นิดๆ เหอๆๆๆๆ




แล้วก็เหมือนเราอีกนั่นแหละ
เราก็มีวันเกิดเป็นตอนตีสามห้านาที ของวันที่ 20 มกราเหมือนกัน
เฮ้อออ มีคนได้ฉลองวันเกิดก่อนเราทั้งวันที่แล้วก็เวลาเลยหรอเนี่ย




แต่ก็น่าเสียดายน้า
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว แม่น่าจะคลอดน้องให้ตรงกับวันปีใหม่ไปเลย
แต่ก็นั่นแหละ เรื่องแบบนี้มันสั่งกันได้ด้วยหรอ ฮ่าๆๆๆ




ได้ข่าวว่า แม่ได้ต้องเข้าห้องผ่าตัดก็บุญแล้ว
น้องไม่ยอมออกมาซักที หมอเลยต้องใช้ตัวดูด
เอ่อ นึกว่าหัวน้องเราติดกับตัวดูดแล้วมันแบบ - -*




พอรู้ว่าน้องเป็นผู้ชาย ทุกคนดีใจใหญ่เลย
มังแทบจะกระโดด เพราะได้น้องชายสมใจตัวเอง
แต่เรานี่สิ นอกจากจะดีใจแล้ว ยังแอบโล่งใจด้วยซ้ำ
เพราะเราไม่อยากมีน้องสาว และไม่อยากมีพี่น้องเป็นผู้หญิงด้วย
ออกแนวเลวไปหน่อย แต่เราอยากเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้าน ฮ่าๆๆๆ



จากนั้นก็เข้าสู่กระบวนการตั้งชื่อ เหอๆ
ทะเลาะกันแทบตาย ว่าจะให้น้องชื่ออะไร




สุดท้าย ประมาณวันที่ 5 หรือ 6 ก่อนแม่ออกจากรพ.
จู่ๆ แม่ก็อยากกินไก่ย่างขึ้นมา ก็เลยจะตั้งชื่อว่า อนัส
เพราะไก่ย่างเจ้าประจำของแม่คือ ไก่ย่างอนัส
ฮ่าๆๆๆ คิดได้เนอะ




แต่แล้วคืนนั้นแม่ก็ฝัน (รึเปล่า) ฝันอะไรซักอย่าง
แต่อันมีชื่ออีกชื่อนึงที่อยู่ในฝัน นั่นก็คือ
อาร์ฟาซต์




แม่ชอบชื่อนี้มากกกก มากกว่าอนัสด้วย
ก็เลยตัดสินใจตั้งชื่อน้องว่า อาร์ฟาซต์




แต่ตอนนั้นมันคิดได้แค่ การออกเสียง งัย
เรื่องการสะกดชื่อ ยังไม่มีอยู่ในหัวแม่เลยด้วยซ้ำ
ทุกคนก็ช่วยกันเขียนคำว่า อาร์ฟาซต์ ให้แม่ดู




ปรากฏ แม่ไม่ชอบเลยซักอัน
แม่อยากได้ชื่อที่ไม่เหมือนใคร
ก็เลยเขียนเอง แล้วก็ให้มีตัว การันต์ เยอะๆ - -*




ชื่อของน้องก็เลยออกมาเป็น อาร์ฟาซต์
มีทั้ง ร์ แล้วก็ ต์ แปลกไม่เหมือนใครสมใจแม่
แต่สร้างความลำบากให้พ่อมากๆ
เพราะพ่อต้องจดลงในสมุดตอนไปแจ้งเกิด
ด้วยความที่กลัวเขียนผิดจำตัวการันต์ไม่ได้ ฮ่าๆๆๆๆ




กว่าที่ทุกคนจะจำวิธีสะกดชื่อาร์ฟาซต์ได้ ก็กินเวลาเป็นเดือนเลย
โดยเพาะพ่อ เวลาไปรพ. มักจะเขียนเป็น อาฟาต ทุกที
น่าเกลียดจริงๆ พ่อเรานี่ - -*




เล่ามาตั้งยาวเนาะ
สรุปก็คือ วันนี้วันที่ 2 มกราคม 2551




เด็กชายอาร์ฟาซต์ ยานยา
มีอายุครบ 13 ขวบแล้ว




ฮิ้ววววว แฮปปี้เบิร์ดเดย์น้องชายคนเล็ก
เป็นเด็กที่เราเลี้ยงมาเองกับมือเลยนะ
ทั้งชงนม อาบน้ำ ล้างอึ อึ๋ยย ทำทุกอย่าง
รักยิ่งกว่าไข่คยู เอ๊ย ไข่ในหินซะอีก




ก็ขอให้อาร์ฟาซต์มีความสุขมากๆ
ไม่เคยเสียใจเลยซักวันที่อาร์ฟาซต์ได้เกิดมา
อาจเป็นอาร์ฟาซต์ด้วยซ้ำ ที่มาเติมเต็มครอบครัวเรา




แต่เสียใจที่ไม่ได้อยู่กะน้องนานๆ
ดันหนีน้องมาเรียนและใช้ชีวิต(โลดโผน)ในกรุงเทพ
ปล่อยให้อาร์ฟาซต์อยู่คนเดียวมาตั้ง 5 ปีกว่าๆ




ไว้ปีหน้า มาอยู่ด้วยกันนะ
มาเป็นสามพี่น้องที่อยู่บ้านเดียวกันอีกครั้ง
เราสัญญาว่าจะเป็น พี่สาวที่ดี ให้ได้ อิอิ




ตั้งใจเรียนหนังสือ
แล้วก็ มีสุขภาพที่แข็งแรงแบบนี้ตลอดไปน้า




ยังไม่ได้โทรไปแฮปเลย ฮ่าๆๆ เขิล
ไว้เย็นๆ ค่อยแฮปดีกว่า
เพราะยังงัย ก็คงถูกมังตัดหน้าแฮปไปแล้วล่ะ
รายนั้นโทรไปแฮปก่อนเราทุกปี(ทุกคนด้วย) ชิ




แล้วจะเอาของขวัญไปให้น้า ๆๆๆๆ
รักอาร์ฟาซต์ที่ซู๊ดดดด อิอิ




พีเอส. เพิ่งจะทราบข่าวไม่ดีเมื่อกี้นี้เอง
ไม่คิดเลยว่าจะมีวันแบบนี้จนได้




ขอไว้อาลัยแด่พระพี่นางเธอด้วยนะคะ
ขอให้พระองค์เสด็จสู่สวรรคาลัย




พวกเราชาวไทยจะทรงรำลึกถึงพระองค์ตลอดไปค่ะ




และที่สำคัญกว่านั้น
ขอเป็นกำลังใจแด่ในหลวงให้สู้ต่อไปค่ะ





]]> Wed, 02 Jan 2008 13:50:50 +0700 /hbd-1 http://yamapi_daisuki.storythai.com/200701/entry-108 นี่กูเครียดตั้งแต่วันแรกของปีเลยหรอ




ข่าวดี ??? มันคือข่าวดี ????
แต่มันไม่ได้ดีไปซะทุกอย่างงัย




ชินจา วาเกซซอ ???
ชองมัล ?? คยูฮยอน โด วาเกซซอ ???




กูต้องทำงานนนน โฮกกกกก
ละจะให้กูทำยังง๊ายยยย




อยากเจอน้องอ่ะ อยากเจอมากกก
ไม่รู้จะพูด จะอธิบายยังงัยแล้ว
ยิ่งวันนี้ อารมณ์อยากเจอน้องมันพุ่งขึ้นสูงกว่าเดิมด้วย




ยิ่งมารู้ข่าว โฮกก ตายเลยมั๊ย
ทั้งสามเดือน ?? ซื้อบ้านที่ไทยเลยมั๊ยคะ




อยากเจอน้อง อยากตามน้อง
แต่ขอเป็นที่เกาหลีแทนได้มั๊ย
ที่ไทยยังไม่พร้อม ฮืออออ




ทำไงดีอ่ะ ไม่ได้เจอน้องมาจะเกือบปีแล้ว
ถ้าได้เจอน้องอีกครั้งนึง จะเป็นยังงัยนะ
เราจะช๊อคตายไปเลยตรงนั้นมั๊ย




ทำไงดี เครียดนะเนี่ย
ฮือออ ไม่ไหวแล้วจริงๆ




คิดถึงน้องมากเลย อยากเจอๆๆๆ
แล้วถ้าเจอไม่ได้ล่ะ ทำไง




โอ๊ยยยย นี่กูจะบ้าแล้วจริงๆน้า
บ้าต้อนรับปี 2008 เลย




ขอบคุณพระเจ้าที่สุด !!!





]]> Tue, 01 Jan 2008 23:06:56 +0700 /entry-108 http://yamapi_daisuki.storythai.com/200712/happy-new-year-2008 แต่ที่เกาหลี ถือว่าล่วงเข้าไปครึ่งชั่วโมงกว่าแล้วนะ




เอาเถอะ แฮปปี้กันเลยก็แล้วกันเนาะ
จะเกาหลีหรือไทย เดี๋ยวก็ใหม่เหมือนกันนั่นแหละ ฮ่าๆ




ปีใหม่ สำหรับฉัน
แต่ชีวิตยัง(อุบาด)คงเดิม
หาอะไรเปลี่ยนแปลงไม่ได้เลย




แต่ช่างเถอะ
รุสนี สู้สู้ !!




we wish you a LUCKY christmas
and a happy NEE year




ขอให้ปีหน้าเป็นปีของน้อง
ขอให้ปีหน้าเป็นปีของนี




2008
จงมีแต่เรื่องดีๆ เข้ามา




รักอัปป้า รักออมม่า
รักคุณยาย รักมายแฟมีลี่




รักมายเฟรนด์
รักมายซูจู




รักมายคยูฮยอน ^^





พีเอส. ปีที่แล้ว คนแรกที่ได้คุยด้วย ก็คือ น้อง
ถึงแม้จะแค่กับ บีจีมือถือก็เถอะ เหอๆ




ปีนี้ คนแรกที่ได้ขึ้นบีจีไดคนแรก ก็คือ น้องอีกเหมือนกัน
รัก รักนายมาก รักนายที่สุดเลย
คยูฮยอนของพี่(คนเดียว)
อิอิ






]]> Mon, 31 Dec 2007 23:10:25 +0700 /happy-new-year-2008